Wyszedłem z Ochotnicy Dolnej. Najpierw poszukiwania przytulnego parkingu na czyimś podwórku dla mojego autka. Na pytanie mieszkańców gdzie idę mówię że Turbacz. Chwila konsternacji i słyszę, że to przecież daleko i to nie stąd trzeba wychodzić. Ja jednak pozostaje przy swoim. Jeszcze nigdy nie szedłem całym odcinekiem pomiędzy Lubaniem a Turbaczem. Trasa zresztą nie jakaś straszna, choć moja godzina wyjścia - 13.00 trochę nie korelowała z 30 kilometrową trasą. Ruszyłem więc szybkim krokiem w górę. Czas gonił.

Na szlaku pustki, dopiero pod głównym grzbietem spotykam jednego turystę. Jak się dowiaduje o moich dzisiejszych planach patrzy na mnie mam wrażenie z politowaniem. Ale co tam, wymyśliłem sobie "relaksacyjny" urlop to mam co chciałem

W międzyczasie zaczęły mi doskwierać tabuny latających much. Cholery jedne zgromadziły się nade mną w takiej ilości, że czym prędzej założyłem kaptur... A ten przydał się dodatkowo już chwilę później. Szedłem akurat przez dość rozległą polanę, najpierw parę kropel a chwilkę później ściana wody skutecznie pogoniła mnie pod jedyną w okolicy choinkę która i tak schronienia mi nie zapewniła. Tam zmiana krótkich spodenek na długie i dalej jazda, na Lubań - czyli w przeciwną stronę niż Turbacz

Na szczycie widzę tylko krzyż. No i chmury oczywiście... Już mam odchodzić kiedy robi się jakaś przerwa i widzę fajne obłoki i niebo. Innych widoków dalej brak.

Wreszcie zaczynam iść w stronę schroniska. Wędrówkę urozmaicają mi na przemian kałuże błotne i muchy. Ale urlop myślę sobie. No i chwilę później w wyniku niespodziewanego poślizgu ląduję na ziemi utaplany w błocie. Jeszcze lepiej

Pogoda jakby się poprawiła, ale miało to też i swoje złe strony. O ile wcześnieś było dużo much, to teraz już było ich ogromnie dużo. Raz jak się zatrzymałem to ciężko się było przebić wzrokiem do powierzchni kurtki tak była "zamuszona". Plus tego był taki, że naprawdę szybko szedłem uciekając przed tą czarną plagą

Około 18.00 przeciąłem asfalt na Przełęczy Knurowskiej no i rozpocząłem drugie w tym dniu dłuższe podejście. Ludzi malutko, bo to i środek tygodnia i w dodatku dość późna godzina.

Jeszcze postój mały pod Kiczorą, delektuję się złocistym browarkiem - w końcu wypocząć tu przyjechałem. Tzn. tak sobie wmawiam bo wypoczęty to byłem bardziej po wczorajszej robocie niż po dzisiejszej urlopowej trasie

Kilkadziesiąt minut później przekraczam próg schroniska i płącę za wielosobowy pokój... Są tam już cztery inne osoby, a dokładniej dwie pary. Ale to tylko przez chwilę, okazuje się że po moim zakwaterowaniu one się przekwaterowały do innego pokoju...

-----

Dzień II

Rankiem zamawiam płatki z mlekiem. Ta tylko że musiałem odkopać parę łyżek płatków żeby zobaczyć kapkę mleka na dnie talerza. Po tak wykwintnym posiłku ruszam w drogę

Widoki niestety marne. Niby pogoda w porządku, ale nawet nie widać zarysów Tatr. Wkrótce wkraczam też na najgorszy chyba odcinek trasy - gdzie spotykam koparkę Całość ścieżki jest natomiast tak rozjeżdżona że przez 20 minut idę jednym wielkim bajorem.

Postój na Jaworzynie Kamienickiej skąd są uważam jedne z ładniejszych widoków w Gorcach. A później to już nic specjalnego się nie wydarzyło. No poza tym że mnie trochę nowe buty obtarły.

Jadąc w okolice Krosna mam po drodze Nowy Sącz, więc oczywiście odwiedzam dwa Usery Nowosądeckie
Te w rewanżu odwiedzają mnie dzień później, a co się wtedy wydarzyło to już niejaka Gosia3ek opisała w wątku o Morskim Oku i Wyhorlacie

PS. Zdjęcia będą później.