Dzień pierwszy

Wysiadam wymęczona z pociągu, nie było możliwości wyspania się, od Krakowa spałam na jedno oko, ale całe zmęczenie znika w momencie gdy wysiadam na dworcu w Zakopanem. Po tak długiej nieobecności w górach wreście udało mi się wyjechać. Było to moje pierwsze zimowe spotkanie.
Łapię busa i kieruje się do Kuźnic. Tam wbijam się na niebieski szlak przez Boczań do schroniska Murowaniec. W lesie stwierdzam że czas pozbyć się niektórych warstw odzieży. Jest mi zdecydowanie za gorąco. Ściągam polar i zostaje tylko w koszulce z krótkim rękawem i kurtce bez podpinki. Szlak jest w miarę przetorowany więc nie napotykam większych trudności. Monotonny leśny odcinek pokonuje dosyć szybko. Gdy wychodzę z granicy lasu trochę mnie zawiewa. Hmmm?.. delikatnie powiedziawszy piździ niesamowicie, ale jest chociaż dobra widoczność i świeci słońce. Jak się później okaże do zakończenia kursu nie bardzo będzie już okazja podziwiać widoki. Maszeruje dziarsko, od czasu do czasu zapadając się po kolona, a nawet uda w śniegu . Nic nie jest mi jednak w stanie popsuć humoru. W międzyczasie cały czas mijam się z jednym chłopakiem, zgadujemy się że i on na kurs zmierza. No to dalej idziemy już razem, a gdzieś z tyłu podobnież podążał jego tata. Do schroniska dochodzimy w miarę sprawnie. Szybki posiłek, meldujemy się w pokoju. W małej jadalni spotykamy się z Waldkiem i tam następuje rozdanie sprzętu. Okazuje się też że z 12 kursantów jacy mieli być w tym terminie została nas tylko 6.