Rano zbieramy się wcześnie. Pogoda miała być o świcie. Podobno była, i poszła se w momencie gdy wyczłapaliśmy przez drzwi schroniska, coś koło 7.00. Idziemy na Trzydniowiański przez Kulawiec. To dobre określenie, bo okuleć tam można! Różnica wzniesień jakieś 670m, po stopniach takich, że nóg mi brakło! Ot, taki szlak ?za karę?. Żeby tradycji stało się zadość, jak tylko wyszliśmy z lasu w kosówkę, poczęło lać, wiać i cuda się dziać. Opancerzeni zdobyliśmy ?Trzydniowy Wierch?. Krótka narada (burza przeszła bokiem) na temat Kończystego skończyła się jednogłośnym ogłoszeniem zejścia w dół. Chmurki tam rozsiadły się na dobre, poza tym kilka płatów śnieżnych nie wyglądało zachęcająco. Wybór (oczywisty) padł na czerwony szlak przez D. Jarząbczą (na Kulawcu więcej moja noga nie postanie!!!). Tak uczyniwszy ponieśliśmy się przez łąki, kosówki i zwalone (znowu) bory ku schronisku, po drodze nawróciwszy na właściwą zbłąkanego turystę. Aha, zlało nas oczywiście. Pani z okienka dziękujemy za kluczyk do szuszarni!

Foto:
                   

Rano zbieramy się już nie tak wcześnie. Gdzieś mamy prognozy o porannych przejaśnieniach. Jeszcze wieczorem majaczył mi ten mityczny Grześ, lecz nazajutrz przestałem gustować w zarośniętych facetach. Niesiemy się w dół. Pojawił się bowiem cel równie zacny jak Rakoń z Wołowcem razem wzięci ? oto swemi podwojami kusiły tajemnicze dolinki reglowe: Za Bramką, Ku Dziurze, Małej Łąki... Tyle razy człek gdzieś leci do góry, a tu taka dolinkowa tabula rasa. Na pierwszy ogień poszła D.Za Bramką (całe 25min szlaku) ? bardzo ładne, urocze miejsce, przypominające nieco pienińskie wąwozy. Następnie D. Małej Łąki i szlif na Przysłop Miętusi (bo taki centymetr niebieskiego szlaku trza było zaliczyć). Potem ciemna D. Ku Dziurze (ta znowu o bardziej beskidzkim charakterze, porośnięta buczyną) i czyhająca na śmiałków tytułowa Dziura. Po niej kolej na nieco większe danie ? D. Strążyska, wylęgarnia stonki, punk startowy kolejki na Giewont. W tłumie ludzi zdeptaliśmy szlak do Siklawicy i z powrotem. Znowu było ładnie. I znowu zaczęło lać. Ja wiem czemu: to żeby nam się za bardzo Tatry nie spodobały i od beskidków odciągać nie zechciały - czar rzuciła nam Babia Góra. No cóż, nie zawsze jest po naszej myśli. A na Grzesia i tak wejdę! A co!

                       

więcej: http://picasaweb.google.pl/Maciej11980/T...hoOwskiej#