Tak, to piękne miejsce. Podobnie jak sąsiednia Dolina Jaworowa. Miałeś szczęście być w obydwu tego lata. Pozazdrościć.

A co do samotnych wypadów - zawsze wspominam je miło, bo nie ma tak, żebym nie poznał wówczas jakiś ludzi. A czasem tacy poznani na szlaku stają się potem przyjaciółmi

To prawda. Kiedy wędruję samotnie po górach i spotykam kogoś, jakoś automatycznie otwieram się na relację z drugim człowiekiem. Nawet zwykły, prosty gest powitania, zawiera w sobie mnóstwo emocjonalnego ładunku. Jest w tym coś z dawania siebie innym, bez oczekiwania na wzajemność.

Bardzo mi się spodobało to zdjęcie > http://www.gorskiswiat.pl/forum/attachme...?aid=25070