Popołudniem w sobotę drugiego maja wjechałem na ulice Nowego Sącza. Co prawda najpierw zamiast trafić pod właściwy adres trafiłem w wąziutką ślepą uliczkę wiodącą pod bramę kościoła (nawiasem mówiąc był zakaz wjazdu), stwierdzając jednak że to chyba nie tu zawróciłem i po chwili witałem się już z biegnącymi ku mnie Gosia3kiem i Mieciurem :-)

Plecaki do bagażnika i już obieramy kierunek południowy. Beskid Sądecki zaczyna otaczać nas z każdej strony. Góry to jednak plan na jutro, a dzisiaj grill...


Part I - grill

Tuż przed domkiem letniskowym z którego mamy możliwość skorzystać, przejeżdżamy przez mostek... hm, dobrze że się nie zawalił :-)

Krzysiek zapala grilla     , Gosia niesie wodę na herbatę i na... potencjalnego kaca? Taka ilość powinna wystarczyć    

Miły wieczór zaczyna się na dobre, kiełbaski i nie tylko mocno skwierczą w płomieniach. Wkrótce to co upieczone każdy konsumuje, Gosia chyba jednak obawia się że jej zabierzemy "pieczyste" i czym prędzej zmyka z nimi do domku :-)    

Długie rozmowy przeradzają się w późny wieczór, robi się chłodniej, więc grila gasimy i przenosimy się do domku. Mnie nie wiem co tak poczerwieniło - to chyba od ciepła ogniska ;-)    

Generalnie każdy jest uśmiechnięty, zadowolony tylko Krzychu zastanawia się chyba co się stało z ogórkami na zakąskę? :-)    

Czas szybko leci i trzeba się kłaść spać. Nagrzewamy sobie farelką pokoik i gasimy światło.

Rankiem dochodzimy do wniosku, że po nagrzaniu pokoju lepiej było zamknąć dobrze okno na noc - byłoby cieplej


Part II - czyli idziemy w góry

Po przebudzeniu dość wcześnie rano odczuwam jakby delikatny dyskomfort w okolicy górnej części głowy. Jak się jednak okazuje niebawem znika ku mojej uciesze i radosny wstaję - w końcu za chwilę idziemy w góry :-)

Bezdrożami Beskidu Sądeckiego wznosimy się ku Niemcowej. Widoki bardzo przyjemne, choć przejrzystość powietrza nie jest najlepsza. Aż strach pomyśleć, że jutro rano do pracy. Zostałoby się tutaj z chęcią naprawdę dłuugo.        

Pod wierzchołkiem na jednej z polan robimy przerwę. Gosia uwiecznia mnie tuż przed wyciągnięciem piwka     - cóż jedynego dzisiaj, wieczorem trzeba usiąść za kierownicę. Póki co jednak są góry, jest słońce, jest ciepło i przyjemnie. I tak nam schodzi tutaj... chyba ze dwie godziny

W końcu jednak podrywamy się i ruszamy ku Radziejowej. Szybkim krokiem nadrabiamy "straty" czasowe z poprzedniego postoju i szybciutko zmierzamy ku najwyższemu wierzchołkowi tegoż pasma górskiego.

Z tyłu wypatrujemy ośnieżone Tatry, głównie masyw Łomnicy - jednak są one dziś bardzo słabo widoczne. Natomiast chwilę później jesteśmy już na wieży widokowej na Radziejowej, jednak chłodny wiatr szybko skłania nas ku zejściu.    

Niżej znów robi się bardziej sielankowo, siadamy na kolejną chwilę. Widoczki bardzo fajne, żal schodzić niżej, ale jak wiadomo to co dobre szybko się kończy. Jeszcze Obidza gdzie wcinam jakiś obiadek i dalej w dół ku pozostawionemu autku.    

Bardzo fajnie spędzony wieczór i dzień następny po wieczorze .

Nie zawsze trzeba robić 20 czy 30 kilometrów w górach, czy wychodzić na 2000 metrów. Czasem właśnie warto zrelaksować się będąc w ich otoczeniu, odpoczywając i patrząc i patrząc... A w górach przecież jest na co popatrzeć :-)


Dzięki dla Gosi i Krzyśka za gościnę w Beskidzie Sądeckim :-)