Słowem wyjaśnienia - niniejsza relacja będzie relacją z dnia drugiego spotkania (z niedzieli), gdyż póki co brakuje fotek z dnia pierwszego. Pierwszą brakującą część uzupełnię najprawdopodobniej jutro.

....wstaliśmy więc rano. W Dolinie Będkowskiej nie było jeszcze słońca. Oświetlało ono jedynie wznoszące się ku niebu jasne, wapienne turnie, by z czasem powoli spłynąć ku dolinkom.
Oporządziliśmy się nieco, po czym przyszedł czas na zaparzanie skośnookiej herbaty, tudzież kawy, no i popas śniadaniowy. Spakowaliśmy plecaki i na werandzie chatki pana Brandysa wygrzewaliśmy się w porannych promyczkach czekając, by osuszyły zaroszone po nocy skały.
Sokół zmył się z samego rana, więc pozostaliśmy w składzie: Majka-Marycha, Edyta, Sylwester-Pajączek, Lelko i ja. No i przeurocza psina-Ajka        
Zebralismy się więc do kupy o poranku i zrobiliśmy se pamiątkowe zdjęcia        

Nim wyruszyliśmy pod skały, urwałyśmy się z Edytą i poszłyśmy w las (na górkę) szukać zasięgu. Nic z tego jednak nie było - pojawiał się i znikał, zatem żadnej łączności praktycznie nie nawiązałyśmy.

Po powrocie z poszukiwań wyszliśmy gromadnie pod skały Cmentarzyska. Cały wapienny mur był zacieniony, słońce tam jeszcze nie dotarło i z komina, który obraliśmy sobie jako pierwszy cel, ciągnęło chłodem.
Ajka tradycyjnie została przycumowana do pobliskiego drzewa, przy którym wbraw pozorom wcale sie nie nudziła. Ryła noskiem w żwirze niczym poszukiwacz trufli, turlała kamyczki, po czym próbowała je chwytać. Jej pomysłowość była bezgraniczna.
Kominek nasz, zwany Suchym Kominem, został rozgromiony przez Majkę, która zamocowała nam u góry wędkę, na której kolejno właziliśmy do góry trąc plecami, posladkami i czym tylko się dało po skale. Wyglądało to mniej więcej tak:         (Majka)
            (Edyta)
            (ja)