Dzień VII, ostatni - powrót do domu "po naszemu"
Trasa: Sulistrowiczki - Wołczyn - Radomsko - Kielce - Święta Katarzyna - Kielce - Pacanów - Tarnów - Nowy Sącz
Ten dzień, ostatni już, głównie był za kółkiem, ale działy się też rzeczy ciekawe
Ano, zastanawiamy się czy naszym "bliźnim" słodko śpiącym obok nie zrobić pobudki w ramach "rewanżu" za darcie się w noc.. szkoda nam jednak pozostałych ludzi na campingu. Wsiadamy więc w dzielne autko i śmigamy . Najpierw drogami mniej uczęśczanymi, potem na wojewódzką, w końcu na krajową 39 - w stronę Kielc Łysica- tak, tak, tego szczytu nam jeszcze brakowało!! Po drodze szukamy miejsca, gdzie by się można było zatrzymać na śniadanie - nic!! Totalnie nic, w końcu dopadamy stację orlen, jemy hot-doga na pół, ja popijam kawą i w drogę.
Strasznie się nam dłuży trasa, zwłaszcza że to sobota, co chwilę na drodze jakieś kombajny ciągniki czy inne takie. W końcu nawet ticuś ma dość, spada nam lusterko wewnętrzne, co znacznie utrudnia prowadzenie - zatrzymujemy się w środku lasu , szukamy elementy, który by mógł posłużyc za podkładkę, w końcu znajduję flaszkę po wódce - nakrętka się nadała.. tu się przyklepało tu przygniotło I w drogę - oboje "męczymy" kolejne kilometry... ile i ile jeszcze? w końcu w porze obiadowej gdzieś za Radomskiem dopadamy knajpę przy stacji i jemy normalny posiłek. Ja już byłam do tego stopnia wycięta, że nie iałam ochoty na nic i kręcilo mi się w głowie tylko- mieciur podobnie. Po wypasionym obiedzie doszliśmy do siebie i bezboleśnie dojechaliśmy do Kielc, a potem do Świętej Katarzyny.
Szybkim krokiem śmigamy na Lysicę. Osiągamy ją po połowie czasu przewidzianego na mapach. i w końcu - jeeeest Korona nasza!! radość? mimo zmęczenia, nawet nie dochodzi jeszcze to do nas - jesteśmy w elicie! ludzie przebywający na szczycie patrzą na nas dziwnie - cieszą się jak dzieci, gratulują sobie.. a przecież zdobyli tylko szczyt mający 612 mentów ?cóż, oni nie wiedzą? raczymy naszych znajomych tą radosną nowiną... pukanie się w czoła dochodzi jak echo
Miło się siedzi, ale przed nami jeszcze 200 km z okładem. Schodzimy więc do dzielnego ticusia, i ruszamy, zaczyna padać - ulewa generalnie,s zybko jednak wyjeżdzamy z chmury i kierujemy się już "normalnie" w stronę domu. Na jednej ze stacji CPN pod Kielcami budzimy powszechne zdumienie, gdy robimy sobie postój, rozkładamy karimaty i przepakowujemy plecaki
I dalej. po drodze niewiele brakuje żeby nas zwinęły policyjne tajniaki (zgadnijcie kto wtedy piratowal), pod Wojniczem widzę na drodze rowerzystę krótego nie było (znak że czas się zmienić za kierownicą)- (w sumie lepiej widziec rowerzyste którego nie ma, niż nie widziec rowerzyty który był, prawda?). Nawet ticuś ma dosyć, hamulce powoli odmawiają posłuszeństwa, ostatnie 50 km krzysiek hamuje już biegami... całe szczęście, ze dzielny samochodzik wytrzymał i działał prawie do końca

Ogółem- zrobiliśmy prawie 1800 km w tydzien, zyskaliśmy u znajomych opinię swirów, którzy z Wrocławia do Nowego Sącza wracają przez Kielce, wrociliśmy bardziej zmęczeni niż pojechaliśmy, zobaczyliśmy ogromny kawał świata, spotkaliśmy masę ludzi, o każdych górach w polsce jesteśmy już w stanie coś powiedzieć... czy było warto?? Co to za pytanie, jasne

Ten post był ostatnio modyfikowany: 17-11-2008 05:15 PM przez gosia3ek.