Dzień VI
Szklarska Poręba - Świeradów - Frydlant (Cz) - Bogatynia - Porajów - Bogatynia - Frydlant - Świeradów - Jelenia Góra - Komarno - Świdnica - przeł. Tąpadła - Sulistrowiczki
Góry: Skopiec, Ślęża
Inne: trójstyk granic polsko - czesko - niemiecki

Wstajemy sobie - już lajtowo, wiemy że plan wyprawy wykonamy; zostały nam 2 szczyty i możemy sobie pozwolić na dodatkową, stukilometrową (w jedną stronę) wycieczkę do trójstyka. Skąd nam się ta mania nawiedzania trójstyków wzięła?? nie wiem, ale boję się, że niedługo wylądujemy gdzieś w Obwodzie Kaliningradzkim jak na razie byliśmy na trójstykach 2, ten był trzeci. Żegnamy z łezką w oku gościnny camping (jeszcze tu wrócimy, na pewno) zjeżdzamy do Świeradowa - Zdroju, gdzie przekraczamy granicę z Czechami.
Przez Czechy śmigamy sobie "na kreskę", żeby dotrzeć do "ogonka Polski", jak ja to zawsze nazywam. Niedaleko Bogatyni z powrotem wkraczamy w rejon naszego kraju, ogądamy sobie z drogi kopalnie odkrywkowe i śmigamy mając już po prawej granice niemiecką. Dojeżdzamy do celu - niedaleko Porajowa przejeżdzamy przez granicę czeską , po prawej widzimy flagi- to tutaj. Co prawda niemieckiej ziemi pomacać nie możemy (bo trzeba by się było przez rzekę przeprawić, ale niedługo będzie to już możliwe (jest tam budowany most w kształcie okręgu) Każdy trójstyk ma "coś" w sobie, ten mi się osobiście chyba najbardziej podoba. Dość długą chwilę spędzamy na trójstyku, wracamy do auta, Mieciura zaczyna boleć ząb zżera tabletki, ale wiele nie pomagają Jeszcze się zatrzymujemy przy przejściu granicznym, idziemy "pomacać" Niemiec.. eee

Wracamy, z powrotem przez Czechy i ciekawa sytuacja w sklepie - robiliśmy zakupy w czeskim Lidlu, nie mieliśmy za wiele pieniędzy więc usiłowałam kobicie w kasie wytłumaczyć, że jak dojdziemy do takiej i takiej kwoty to zrezygnujemy z reszty zakupów - tyle, że robiłam to po angielsku, kobita mnie wysłuchała i powiedziała cyt: "Nic nie rozumiem":P Oprócz tego w lidlu ukradliśmy drewnianą skrzynkę i gosia3ek tak wziął tak inteligentnie cole spośrod zgrzewek, że wszystkie poleciały na ziemię to taki przerywnik. Przed granicą robimy jeszcze postój, "macamy czech" po raz ostatni i wracamy do Polski

Djeżdzamy do Swieradowa i "mniej uczęszczanymi drogami" jedziemy do Komarna w Górach Kaczawskich, za Jelenią Górą. Ehhh i sytuacja , Krzysiek prowadził, ja tak patrzę- jemu się oczy zamykają, mówię -nie śpij otwiera oczy - "przecież nie śpię"- autopilot. Gdy się to powtórzyło;trzeba było się zmienić za kierownićą. I jedziemy dalej. Mieciur śpi , a ja sobie przeklinam na rozwiązania drogowe Jelonki (z całym szacunkiem Smoku), dojeżdzamy do Komarna , pod Skopiec. Zmieniamy szlak z żółtego na niebieski, kilkaset metrów, jesteśmy na przełączce pomiędzy Skopcem a Barańcem, sam szczyt nie jest na szlaku,tylko trzeba w las odbić. w sumie sami nie wiemy do końca gdzie on był - przedzieraliśmy się przez młody las świerkowy, aż w końcu stwierdziliśmy -dość i wróciliśmy na przełęcz, skąd roztacza się urokliwy widok na góry Kaczawskie.

Oboje już bardzo zmęczeni decydujemy się na ostatni, heroiczny wręcz wysiłek - zdobycie najniższego szczytu wyprawy czyli Ślęży. Dojeżdzamy na przełęcz Tąpadła (przez Bolków i Świdnicę). Hmmm, gdzieś tu miał być camping, pole namiotowe? szukamy pytamy - ni ma.. cóż, najpierw Ślęża , potem się zobaczy. Mieciurny dalej z tym bolącym zębem, tu już typowo wyszliśmy "żeby zaliczyć". (ale to też sprawia, że mam ochotę wrócić) W międzyczasie na dojeździe zaczyna padać? nie, lać, ulewa , ale fajnie bo parne powietrze trochę się zrobiło bardziej rześki Żółtym szlakiem, szybciutko osiągamy Ślęże - plan wykonany, ale jesteśmy tak zmęczeni, że nie mamy siły się cieszyć nawet. Wracamy do autka i zjeżdzamy do ludzi, mieciurny ząb boli coraz bardziej i zaczynamy się martwić co dalej.. czy nie trzeba będzie zrezygnować z planów i wrócić prosto do domu?? Coż.. zobaczymy... znajdujemy nocleg na campingu nad zalewem w Sulistrowiczkach. Nasz największy błąd tej wyprawy, jak się okazało. Było cicho i spokojnie, cieszyliśmy się, że się wyśpimy, był już półmrok i myśleliśmy o pojściu spać. Gdy nagle obok nas rozłożyła się ekipa imprezowo nastawiona i do 3 w nocy cały camping nie spał zważywszy na nasze wymęczenie i to , że mieliśmy przed sobą 600 km za kółkiem, powierdzieć że byliśmy wq... to mało

Ten post był ostatnio modyfikowany: 17-11-2008 05:07 PM przez gosia3ek.