Dzień 2
Góry: Rudawiec, Śnieżnik
Drugi dzień naszej wyprawy rozpoczął się przed 6 rano. Wypełzamy z autka, rozglądamy się - pogoda OK., ale zimno jak na Syberii. Wszędzie tyle rosy, jakby ulewa była chwilę wcześniej , ale niebo niebieściutkie. Wyruszamy zielonym szlakiem w górę doliny. Skręcamy z drogi, potem ostro w górę, do rezerwatu "Puszczy Jaworowej" . Eh, gosia3ki nie lubią podchodzić wcześnie rano i jeszcze bez śniadania. Kryzysik delikatny, który trzeba było przemóc. Pysznie śniadanko czyli kanapki i pasztet () dodają mi wigoru. Od rezerwatu szlak prowadzi już spokojniej lekko pod górę, szybko osiągamy granicę, a na niej - Rudawiec. Na szczycie znajduje się szlako wskaz, widok spomiędzy drzew na Masyw Śnieżnika.- tam idziemy. Ale wcześniej - porządny postój. Szczyt jest klimatyczny aż się nie chce ruszać, ale w końcu trzeba. Dalej za naszym zielonym szlakiem i z granicą - problemów w orientacji nie ma. Schodzimy na przełęcz Płoszczyna , gdzie jest duże (byłe) drogowe przejście graniczne i dochodzi żółty szlak z przeł. Staromorawskiej. Tutaj chwila postoju i wchodzimy w Masyw Śnieżnika, początkowo ostro pod górę. Dopiero tutaj spotykamy pierwszych tego dnia turystów. Cały czas z granicą, długi czas idziemy rowem orientując się "na słupki graniczne" podchodzimy na przełęcz Głęboka Jama, tu dochodzi kolejny żółty szlak - tym razem z Kamienicy. Sama przełęcz, jakże odmienna od poprzedniej, zagubiona w lesie. Granica skręca, my razem z nią, . Spomiędzy drzew widać Śnieżnik - dorodny jest . Na podejściu spotykamy tłumy ludzi, wszyscy zmierzają w tym samym kierunku - na szczyt. Najgorętsza pora dnia, słonce dogrzewa niemiłosiernie. To nam daje w d... na podejściu, a szczyt się jakoś nie przybliża...
Pod samym szczytem idziemy grzecznie "za szlakiem" zielonym, a trzeba było "a stadem":)obchodzimy ślicznie dookoła szczyt zanim dotrzemy. Na szczycie znajduje się tablica pamiątkowa i sterta kamieni, na którą oczywiście wyłazimy Jednak tłumy ceprów różnych narodowości szybko przeganiają nas w dół. Schodzimy stromym szlakiem do schroniska pod Śnieżnikiem, w międzyczasie żegnamy się z granicą. Schron również oblegany przez ceprów, dosyć drogi i z niezbyt miłą obsługą. Siedzimy dobrą chwilę wkurzając się na tłumy i crossowców, którzy wyjechali na motorach pod samo schronisko, a zachowują się jak książęta Zmieniamy szlak na niebieski i po chwili jest już spokój, trawersikiem schodzimy do wsi. Szlak jest dosyć monotonny, nic ciekawego się na nim nie zdarzyło .. Nasze kijki zrobiły karierę wśród borówkowców cyt. "na 4 nogi to sobie można iść" Schodzimy do asfaltu we wsi, potem przechodzimy przez kolejne pasmo, towarzyszą nam oznaczenia rajdu MTB. Wychodzimy na przełęcz Staromorawską, dochodzi żółty szlak ( ten z pierwszej przełęczy). I znowu zejście do wsi, przyczepia się do nas dość duże stado 30 kóz, przez chwilę jesteśmy przewodnikami I jeszcze raz w dolinę, jeszcze jedno pasmo. Koło drogi w dolinie jemy coś i idziemy , dalej za niebieskim znakami. Drogą leśną, utwardzoną po godzinie "zdobywamy" ostatnią tego dnia przelecz Suchą, gdzie dobija asfaltem czerwony szlak. Oj, podejście i cały dzień dało nam już w kość wiec siadamy i opracowujemy zejście "bezszlakowe" do Bielic. Odbijamy w prawo, potem dochodzi ścieżka rowerowa, której do końca się trzymamy. Długie i nużące zejście, godzina już 19.30, a mu musimy jeszcze przejechać do schroniska Jagodna. W Bielicach tłumy namiotów - studenci z Katowic. Szybko się zbieramy i już bardo zmęczeni, na "autopilocie" przejeżdżamy do wspomnianego schroniska. Po długim oczekiwaniu wreszcie dostajemy klucz do pokoju, ledwo się ogarniamy, a oczy już się zamykają...

Ten post był ostatnio modyfikowany: 17-11-2008 04:24 PM przez gosia3ek.