Dzien I
Nowy Sącz - Jarnotłówek - Złoty Stok - Lądek Zdrój - Bielice
Góry: Biskupia Kopa, Kłodzka Góra, kowadło
Inne: kopalnia złota w Złotym Stoku, Bielice nocą
O 5 rano w niedziele 27.08 rozpoczęła się nasza kolejna wyprawa, tym razem niosło nas w Sudety. Głównym celem miało być zdobycie Korony Gór Polski, czyli wszystkich pozostałych nam sudeckich najwyższych szczytów. Zaś poza tym - chcieliśmy jak najwięcej zobaczyć
Najpierw jednak czeka nas dobe 200 km samochodem. Wsiadamy więc do dzielnego ticusia i przez Limanową, Mszanę Dolną, Oświęcim, Gliwice śmigamy w stronę Gór opawskich. Mijamy Śląsk (bleh, jak płasko ). Wreszcie na horyzoncie ukazują się pierwsze szczyty - powoli uświadamiamy sobie, że to są "one" - góry do których od dawna nas ciągnęło - Sudety
Na pierwszy ogień poszła Biskupia Kopa, czyli najwyższy szczyt gór Opawskich (891). Po drodze leciutko się gubimy na zakuprzach, ale w końcu dojeżdżamy do jarnotłówka, skąd wyruszamy czerwonym szlakiem . Jest parno, upalnie. Nasze pierwsze wrażenie - te góry różnią się czymś od "naszych" Karpat ale czym? Po niecałej godzinie lekkiego trekkingu wychodzimy na szczyt. Znajduje się tam wieża widokowa, murowana, którą widzieliśmy dobrze z drogi dojazdowej. Szczyt znajduje się na granicy z Czechami, wstęp na wieżę jest płatny - ale niewiele. Sama wieża - troszkę klaustrofobiczna, ale ze szczytu rozpościera się przepiękna panorama, jej przeważającą część zajmują wywłaszczenia, tylko gdzieś na horyzoncie widać górki. Siedzimy chwilę pod wieżą, potem schodzimy do schroniska poniżej szczytu. Tu jedna ze śmiesznych sytuacji, z której mieliśmy ubaw już do końca - rodzina z dziećmi, matka woła syna "paskal, paskal" Krzysiek do mnie - dobrze że nie Galileusz . Schodzimy do autka, skracając drogę przez Czechy (płasko) jedziemy do Złotego Stoku a potem na przełęcz Kłodzką. Stąd przez las wychodzimy na Kłodzką Górę (765) . Sam szczyt znajduje się w lesie, niczym specjalnym się nie wyróżnia, oznakowany jest sprayem na drzewie. Szlak wiodący z przełęczy na Kłodzką różni się bardzo w rzeczywistości od tego co mówiła nam mapa. Cóż, trochę sobie powarczeliśmy ale bez bólu daliśmy radę. Na rozejściu szlaku niebieskiego i żółtego pod Kłodzka robimy sobie dłuższy postój, potem schodzimy do Ticusia. Hm... mamy kilkanaście minut do ostatniego wejścia dla zwiedzających kopalnię złota w Złotym Stoku. Szybka decyzja (jaka - domyślacie się pewnie ) . Dojeżdżamy, Krzysiek parkuje autko, ja w tym czasie kupuję dwa ostatnie bilety (nie ma jak fart ) . Wchodzimy do kopalni- cokolwiek nie powiedzieć - jest warto. O wielu rzeczach o których opowiadał przewodnik (a raczej przewodniczka) nie miałam pojęcia. Ale i tak wszystko przebiło hasło pod wodospadem, o którym przewodniczka powiedziała wcześniej, że to największy naturalny podziemny wodospad itp. Itd. A kiedy wszyscy wyszli z pomieszczenia - na cały głos "Kaaaaaaaazeeeeeek, zakręcaj!!!!" i wodospadu już nie było a bezmyślność niektórych ludzi powala - jak można palić papierosy w kopalni??
Przez Lądek Zdrój jedziemy w stronę Bielic, fajna droga wojewódzka - zakręty wte, i wewte i wte i wtewte itd. Bielice- maleńka miejscowość zagubiona gdzieś między górami. Na mapie mieliśmy zaznaczone pole namiotowe, cóż, kiedyś było, teraz zarośnięte krzakami. 20 minut chodzimy po wsi szukając żywego człowieka - w końcu dogadujemy się z gospodarzem, rozbijamy się u niego w ogrodzie. Bardzo mili ludzie. na dobry koniec dnia - Kowadło, nawyższy szczyt Gór Złotych (wg KGP). Szlak dojściowy i granica biegną grzbietem, postanawiamy skrócić trasę "na kreskę". Cóż, dobry pomysł to to nie był, podczas przedzierania się przez leśną dzicz pada kilka słów na k... ) Na szlaku (uff, w końcu) odbijamy w lewo i idziemy - dopóki jest coś wyżej. Szlak nie pokrywa się z mapą co wywołuje w nas zmęczone powarkiwania. (nigdy więcej wydawnictwa Demart) W końcu nic wyżej nie ma, a że zaczyna się ściemniać, z mapy nam też wynika że to tu - decydujemy że osiągnęliśmy Kowadło (jak się potem okazało - zgodnie z prawdą) Punkt widokowy - prześwietny, tyle że już niewiele co widać. Focimy, i schodzimy w dół. szlak znowu nam się nie pokrywa z mapą - miał iść na kreskę w dół, a szedł trawersem . malutka różnica )W końcu docieramy. Ogarniamy się troszkę, montujemy do namiotu, pijemy zasłużony napój turystyczny latarnie w Bielicach zgasły o 23

Ten post był ostatnio modyfikowany: 17-11-2008 04:15 PM przez gosia3ek.