Objazdówką po Niskim 29.06.08

Ze względu na zmęczenie trzydniówką w tatrach, oraz Mieciurny zjazd na uczelni - niedziela zapowiadała się w domu... chociaż nie do końca
Sprawy się ułożyły tak, że już ok. 14 mogliśmy gdzieś śmignąć autkiem, teraz tylko pytanie - gdzie. Na górki zbyt późno (zresztą ...eeee ). W takim razie - objazdówka. Wyciągam jeszcze siostrzyczkę i w drogę. Ala pyta - "gdzie jedziemy" - odpowiedź brzmi "a, żebyśmy my to wiedzieli"

Pada hasło - jedźmy sobie nad zalew w Klimkówce - mówisz i masz śmigamy, nad zalewem tłumy ludzi, cóż, wolna niedziela. Chwilę się przyglądamy, ale zimna woda i zamulenie nie zachęca do bliższego kontaktu z wodą. A tam, jedźmy dalej; wyciągamy mapę Niskiego i odnajdujemy w pobliżu cmentarz na Rotundzie. Cóż, jak widać bez gór się nie obejdzie

Z drogi wojewódzkiej zjeżdżamy na "regionalną", potem na jeszcze gorszą i jeszcze, szutrówką docieramy pod bazę SKPB w Regetowie. I za znakami czerwonymi, najpierw przez potok a potem pod górę idziemy obejrzeć cmentarz wojskowy nr 51 pochodzący z czasów I wojny światowej. Siostrzyczka dzielnie wytrzymuje nasze tempo, dopiero pod szczytem zaczyna nam "zdychać". Dochodzimy na Rotundę (771 m) i przyglądamy się ruinom cmentarza, część jego jest świeżo odbudowana, ale jeszcze dużo pozostało do zrobienia. Na cmentarzu znajduje się 20 mogił pojedynczych i 4 zbiorowe, w których spoczywa 42 żołnierzy armii austrowęgierskiej i 12 rosyjskiej. Dość długą chwilę spędzamy na cmentarzu, tutaj człowiek zdaje się "dotykać" krwawej historii obszaru Beskidu Niskiego.

Tą samą drogą schodzimy i wsiadamy do samochodu,. Po drodze zatrzymujemy się jeszcze obejrzeć pasące się koniki huculskie - jeden z symboli tego regionu. Obok dużej stadniny hucułów w Regietowie jedziemy w stronę domu; ale jeszcze nie tak zaraz Drogą wojewódzką wyjeżdżamy na Przełęcz Małastowską, gdzie znajduje się kolejny cmentarz z I wojny (nr 60). Potem idziemy do schroniska PTTK na Magurze Małastowskiej. Jest to jedno z niewielu schronisk w Beskidzie Niskim, ale za to bardzo klimatyczne. Ponieważ kuchnia znajduje się w piwnicy, istnieje tu bardzo ciekawy sposób obsługi - zamawia się mówiąc do szybu umieszczonego w rogu Sali jadalnej, zamówione jedzonko jest wyciągane specjalną windą, do której wkłada się też zapłatę. Schronisko utrzymuje się głównie z narciarzy, którzy zimą korzystają z pobliskiego wyciągu. Mogę polecić zapiekanki - żadna mrożonka, robione oryginalnie.

Wracamy do auta i myślimy co dalej. Ponieważ jest jeszcze za wcześnie żeby wracać do domu; postanawiamy obejrzeć jeszcze jak wygląda beskidzka wieś, nasz wybór pada na Bartne (także z powodu znajdującej się tam bacówki- schroniska PTTK). W Ropicy Górnej odbijamy z drogi wojewódzkiej, mijamy kolejne wsie, żeby w końcu dotrzeć do Bartnego. Wieś naprawdę zdaje się zagubiona między górami, tutaj jakby czas się zatrzymał, na rozkładzie PKS widać niewiele kursów. Zastanawiamy się jak tu ludzie żyją i nieodparcie nasuwa się myśl - może i lepiej? Z powodu nieurodzajnej gleby kwitnie w tych rejonach chów - szczególnie bydła, rzadziej owiec, spotykamy po obu stronach drogi duże stada tych zwierząt.

Dojeżdzamy do końca drogi, wsi; chciałoby się powiedzieć - końca świata i idziemy obadać bacówkę PTTK, niestety, nie spotykamy się z żadnym przyjęciem. W bacówce po prostu nie ma nikogo, mimo że jest otwarta. Po 15 min oczekiwania na jakąkolwiek obsługę rezygnujemy z jej usług. Wracamy. Po drodze zatrzymujemy się jeszcze "obadać" cmentarz w Bartnym, gdzie nowe groby sąsiadują ze starymi, prawosławnymi. Słońce zachodzi, a my jedziemy już prawie prosto do domu (objazd z Gorlic przez Grybów i Krzyżówkę wyszedł przypadkiem) Kolejna ciekawie spędzona niedziela

Ten post był ostatnio modyfikowany: 06-10-2008 04:32 PM przez gosia3ek.