Więc będę słuchać. Jeszcze raz.

pierwszy raz Zawratem też szłam w tym kierunku i wogóle nie wiedziałam, że idę TYM Zawratem, bo taka sirota byłam. Dopiero jak już zeszliśmy na dół to opowiedziałam komuś tam i oczy na mnie wywalił. A jak byłam ubrana!!!!! Jak spacerowicz. Człowiek to durnota jest.
Edyta wiesz ja mam więcej nazwijmy to pretensji do opiekunki, bo Wy młode mogłyście mieć pstro w głowie i nie końca zdawać sobie sprawę z konsekwencji, ale opiekun ... Grunt, że dobrze się skończyło no i jak sama napisałaś: Było minęło

A można poprosić na forum? Inni też pewnie by z chęcią posłuchali (a racze poczytali )

Jest pare postów wyżej. A to "dokładnie" to takie bardziej ... osobiste

Oki rozumiem . Szkoda tylko że nie napisałeś trochę więcej

Moje odpowiedzialne zachowania w górach:

1. Marzec 1997 w trampkach w metrowych zaspach. Trasa: Szczyrk-Skrzyczne-Malinowska Skała-Salmopol
"Bo w Bytomiu już była wiosna"

2. Lipiec 1998.
O 16 wjazd na Kasprowy, dalej Goryczkowymi na Giewont. Na Giewoncie piekny zachód słońca... Zejście...ups...latarka? a po co latarka..... po ciemku do Małej Łąki.... 22 w Kościelisku. Wtedy jeszcze nie wiedzialem, co to niedźwiedź.

3. 1999-2000 chodzenie na czas.... największa głupota...

bieg z Giewontu na pociąg do Katowic - przez Grzybowiec do Wylotu Strążyskiej 36 minut. Buty miałem a'la bezdomny. Po prostu się rozwaliły w trakcie.

Podejście na Grzesia na czas..... 26 minut i potem godzina zdychania na szczycie.... w imie idei.... ech, głupota

4. Babia Góra 2001, spanie w jednym śpiworze z kumplem na ławce na Sokolicy, bo nie chcieliśmy nosić ciężarów (bo śpiwór waży pół tony)

Można by tak wymieniać.... na szczęscie troszkę sie uspokoiło z tym u mnie.... dawno z niczym głupawym nie wyskoczyłem

5. czerwiec 2004. wypicie dwóch piw w słońcu na cześć zdobycia Starorobiociańskiego Wierchu. Bardzo rozsądne. Trzy godziny leżałem jak dętka a i ze schodzenia nie było przyjemności...


6. wrzesień 2006.
Żywienie się zakopiańskimi parówkami.

Dobre były

ale całą noc spędziłem.... no wiecie gdzie.... na drugi dzień była piekna pogoda a ja dalej zdychalem. Mar.an była wniebowzięta. Na szczęscie kolejnego dnia jako tako już ze mną było...

Tak, baaardzo...
Cudownie siedziało się przy zmaltretowanym Sokole i pasło Go kaszką mleczno-ryżową. A nad Górami świeciło słońce...ech te małżeństwo

Trza było wziąść na wyprawę jaką koleżankę-miałbyś zupełnie inne odczucia

Mar.an, ja inaczej sądziłem Kiedy Sokół siedział cały dzień na kibelku, to myślałem, że Ty latałaś po kopczykach bez tego ciężaru Sokołem (w danym przypadku zmokłą kurą) się nazywającym.

Mar.an, ja inaczej sądziłem Kiedy Sokół siedział cały dzień na kibelku, to myślałem, że Ty latałaś po kopczykach bez tego ciężaru Sokołem (w danym przypadku zmokłą kurą) się nazywającym.

Oj nie ma Stasiu tak dobrze...
Sokół by za mną z tym wychodkiem w garści poleciał.
Trza było siedzieć i tyle. A na góry mogłam sobie ino popatrzeć.

Ale za to od tamtego czasu nie je parówek - na szczęście.

Ten post był ostatnio modyfikowany: 12-01-2009 07:49 PM przez mar.an.

(...) Sokołem (w danym przypadku zmokłą kurą) się nazywającym.

To, że grzebię w ziemi nie oznacza, iż jestem kurą! Bez jaj!!!

Parówek faktycznie nie jadam... paskudztwo.

Bez jaj!!!

a to nowość Ciekawe co na to Mar.an?



p.s. bez urazy Sokole [CLOSE TAGS]

Ten post był ostatnio modyfikowany: 13-01-2009 05:38 PM przez Edyta85.

1. Dziesięciogodzinnej długości szlak o jednej bułce.
To był pierwszy i ostatni raz w górach bez jedzenia - po 7 godzinie nie kontaktowałem.

2. Wędrówka nocą w zimie, dużo śniegu (niektóre oznaczenia szlaków były przysypane), szedłem chyba po śladach jakiegoś psa.

3. Tatry, Granat, buty o podeszwie jak łyżwy. Przesuwało mnie przy mocniejszych porywach wiatru.

Wybrałem się kiedyś na Łopień, niewielką, ale bardzo tajemniczą górę w Beskidzie Wyspowym. Jest na niej kilkanaście jaskiń. Chciałem odnaleźć największą z nich ? mającą ponad 400 metrów korytarzy Jaskinię Zbójecką. Nie miałem zamiaru do niej wchodzić, chciałem tylko ?zajrzeć w głąb Ziemi?.
Dotarłem do miejsca, gdzie na mojej niezbyt dokładnej mapie zaznaczony był otwór wejściowy. Długo przeczesywałem las i niestety nic nie znalazłem. Już miałem wracać, gdy napotkałem hałaśliwą grupę turystów. Trzech facetów i dwie dziewczyny wędrowało z nadszarpniętym już zapasem piwa w plecakach. Najważniejsze było to, że wiedzieli gdzie jest jaskinia. Chwilę potem stałem przed jej wejściem. Sądziłem że zobaczę wielką pieczarę, do której można wejść na stojąco. Tymczasem przede mną znajdował się niespełna metrowej średnicy otwór w skale, w dodatku skierowany w dół. Na głębokości około 2 metrów tunel skręcał w bok.
?No to wchodzimy? ? zadecydowali faceci, zapewne chcąc zaimponować swym niewiastom. Śmiałe to były plany, zważywszy że jedynym źródłem światła jakim dysponowali były wyświetlacze telefonów komórkowych. Chwilę później ostatni z nich zniknął w czarnej dziurze. ?Przecież nie będę tu z kobietami zostawał? - pomyślałem zakładając czołówkę na głowę.
Już na wstępie przekonałem się że pogłoski o przyczepności Vibramu są mocno przesadzone. Pojechałem na mchu i zawisłem trzymając się szpiczastego kamienia. Potem na szczęście było lepiej. Podałem latarkę do przodu i założyłem zapasową. Szliśmy wąskim tunelem, na czworakach. Pierwszy raz byłem w tak niesamowitym miejscu. Uspokajało mnie to, że razie problemów ktoś został na zewnątrz. Po pewnym czasie wygrał rozsądek. Posuwanie się dalej było niemądre. Wyszliśmy na ?światło dzienne?.

Sam nigdy bym nie wszedł do tej jaskini, ale czując presję grupy ludzie robią rzeczy nierozsądne.

U mnie doszło kilka nowych rzeczy... z roku 2009.

* akcja - zimowe wejście na Granaty z przypadkowo spotkanym człowiekiem o tajemniczym imieniu Adaś. szzcegóły w relacjach z tamtego miejsca...

* Zbieganie z rysy po zdobyciu Rysów. Prawa noga wpada w szczelinę z kamieniem, reszta leci do przodu. Nie wiem, jakim cudem nie złamałem nogi.

* zjazd na dupsku w cienkich portkach po oblodzeniu - do dziś tyłek mnie boli na samą myśl.

Ja już chyba nigdy się nie zmienię...