W Bieszczadach jest kilka takich szlaków, którymi mało ludzi nawet w wakacje chodzi. Poza wakacjami już wogóle szanse są niemal zerowe. Otóż na Smerek można dojść nie spod Chatki Puchatka, Zaqtwarnicy, czy Wetliny. Ciekawą opcją jest pójście czarnym szlakiem spod schroniska w Jaworzczu. Ludziowie mało tamtędy chodzą bo to właściwie ciągle lasem się idzie, zaledwie w kilku miejscach można coś wypatrzeć przez las. Idzie sięnie tak całkime krótko ani długo - w sam raz na lato.

Na Tarnicę, Halicz czy Krzemień nieważne jakby sie chciało iść każda trasa jest oblegana. Na Bukowe Berdo natomiast można dojść rewelacyjną trasą przez Obnogę. Otóż nie jest to trasa oznaczona i tworzą ją leśne stokówki i dzikie ścieżki. Zaczyna sięona w Mucznym. Tam należy wybrać sobie wejście do lasu. Tu pojawia sie problem ponieważ liczne stokówki i ścieżki tam sie przeplatają i łatwo się pogubić. Sam za cholerę bym tamtędy nie poszedł. po 1 h 45 m jesteśmy na obnodzę gdzie jest koliba i widok na bukowe. Stamtąd już łątwo wyjść na szczyt, ale znalezienie tej może być problemem. Czasem trzeba zaufać intuicji. Obnoga jeszcze na terenie parku nie jest, ale kawałeczek trzeba po parku na przełaj potem przejść żeby dotrzeć na szlak, ale to tylko kawałeczek.

Na Rawki można dojść z Rabiej Skały przez pasmo graniczne. Tłumy latem zaczynają się dopiero przy Krzemieńcu, ponieważ jest to turystyczny bajer polegający na zbieżności trzech granic - polskiej, słowackiej i ukraińskiej. nic ciekawego tam pozatym nie ma. kawałęk dalej za to sąjużpięjkne Rawki Od Rabiej do Krzemieńca nie spotkamy wiele osób.