No i co mieliśmy teraz zrobić? Wracać tą samą drogą? nieee Poszliśmy więc dalej Tylko ta Niska Przełęcz mogłaby nie być aż tak strasznie niska. Schodzić taki kawał żeby za sekundę prawie tyle samo się wdrapywać - to niehumanitarne

Za to wejście na Wołowiec dostarczyło nam kolejnych wrażeń. Kilka bardziej stromych miejsc i tak blisko Rohacze - nasz jutrzejszy cel. Super!
           

Słońce schodziło coraz niżej, malując na zboczach niezwykłe kompozycje światła i cienia. Efekt był po prostu bajeczny. Smutno by było zejść teraz do schroniska w cieniu. Postanowiliśmy więc nie schodzić jeszcze, pobyć tu jeszcze przez chwilę.
Zanim przez Rakoń doszliśmy do Grzesia zrobiło się po 19tej i zmęczenie dawało mi się nieźle we znaki, ale warto było. Na pewno.
                       

Ten post był ostatnio modyfikowany: 21-08-2008 10:28 PM przez Bogusia.