-9-

CZWARTEK
Wraz z poznanym dzień wcześniej kolegą wyruszyliśmy na Zawrat.
Dobra prognoza pogody, niezłe warunki śniegowe zachęcały do podejścia na trochę trudniejszą drogę
W górach spory ruch, widać narciarzy, wspinaczy trochę turystów wszyscy korzystają z dobrych warunków.
Zimowa wersja drogi na Zawrat ze schroniska znacznie różni się od letniej ale trudności na niej są umiarkowane.

           
           

Na przełęczy skręcamy w lewo i ruszamy Orlą Percią
Tutaj po początkowo łatwym odcinku szybko narastają ekstremalne trudności szczególnie już za Małym Kozim Wierchem z którego schodzi się stromym żlebem a następnie trawersuje strome ściany
Momentami wystają ze śniegu łańcuchy w większości jednak są przysypane. Właściwie to idziemy od łańcucha do kolejnego łańcucha robiąc wszystko aby po między niemi nie odpaść.
Brakuje asekuracji w postaci liny, przydał by się również drugi czekan.
Trudności potęgują się i nie chcąc przekroczyć pewnej granicy bezpieczeństwa wycofujemy się przed Zmarzłą Przełęczą

Wracamy na Zawrat mając jeszcze spory zapas czasu - szkoda było by wracać tak wcześnie gdy jest idealna do wędrówek pogoda.
Ustalamy więc, że podejdziemy jeszcze na Zawratową Turnię
Podejście nie jest zupełnie banalne, momentami mocno wyeksponowane z miejscami w których jest gdzie wyjechać ale dla takich widoków warto przejść tą drogę ...

Już w drodze powrotnej doszło do zdarzenia które trochę zszargało moje nerwy - pękła mi linka w raku!!! na szczęście w bezpiecznym miejscu na wysokości Zmarzłego Stawu, aż nie chce mi się myśleć co by się stało gdyby doszło do tego na górze. Skala trudności okazała by się nieporównywalnie większa, idąc bez raków miałem problemy z zejściem korytem strumienia jakim prowadzi zimowa droga nad Czarny Staw Gąsienicowy.
   
Droga z tego zamarzniętego stawu jest już szybka i prosta (idzie się przez sam jego środek)
W tym czasie ustaliliśmy cel wyprawy na kolejny dzień - Żółta Turnia