Następna wycieczka prowadziła w okolice Passo Duran (1605). Udaliśmy się w stronę Cima S.Sebastiano i Cima Tamer.     Po drodze okazało się, że w prawo to było w lewo, czy na wprost. A może na odwrót? Jakoś tak? Jeszcze drwale jakieś wstążki porozciągali? Było naprawdę ciężko.     Duch tego dnia gdzieś się bezpowrotnie ulotnił, chęci zniknęły. Nacieszyliśmy nasze oczy widokami i wróciliśmy na Duran.     Stamtąd, dla przyzwoitości (żeby nie było), pospacerowaliśmy jeszcze do Rifugio B. Carestiato (1834).     Tutaj Stanisław pokazał nam z oddali początek ferraty Constantini w grupie Moiazza.     Sznytek w schronisku     i powrót na Duran i dalej na bazę.     Popołudniem spacerek do Pecol,     gdzie Stanisław o Filipce pamiętał i prezenty kupował.
cdn.