Za dwa lata 8.7.2012

Przed dwoma laty na drugi dzień odwiedziliśmy z Tomturem wodospady Riesach przy końcu doliny Untertal.
   
Wycieczkę zakończyliśmy przy jeziorze Reisach. Wtedy mieliśmy chętki na przejście dalszej części, ale jakoś nie wyszło. Ja postanowiłem dokończyć to, co nam się nie udało. Wycieczkę rozpoczynam na parkingu pod wodospadami. Przejście wszystkimi mostkami i schodami nie będę ponownie opisywał. Wystarczy przeczytać wyżej podaną relację. Z tego powodu przenosimy się tam, gdzie wtedy zawróciliśmy - dolny koniec jeziora Reisach (1338 m).
   
Malownicza dolinka akuratna dla wypraw rodzin z dziećmi. Jednak tutaj nie ma tego zgiełku, jaki poznajemy na naszych kopczykach. Tutaj raczej napotkamy wolno pasące się krowy albo konie. Dla mnie, samotnika, idylka na umycie głowy od problemów i wyczyszczenie duszy. Droga na razie prowadzi obok jeziora i nie przyspaja problemów. Mijam jedno gospodarstwo, gdzie oferta gospodyni wabi mnie niemiłosiernie. Nawet mają gulasz.
   
Jednak nie uległem pokusom (jeszcze czas jest młody) i robię sobie tylko pamiątkowe zdjęcie tego miejsca. Może kiedyś..? Kiedy doszedłem na drugi koniec jeziora, otworzył mi się widok na koniec doliny. Nawet zobaczyłem mój następny cel do osiągnięcia - schronisko Preintaler (1657 m).
   
Droga zamienia się w ścieżkę, ale nie jest to nic dramatycznego. Tych 300 m nie jest takich groźnych. Więcej daje w tyłek to gorąco padające z nieba. Gruczoły potne jadą na maksa. Jestem jednak szczęśliwy, kiedy pokazuje mi się budynek schroniska. Jest jasne, że znowu będzie nagrodą za wyjście drogie pełne jasne.
       
Przyznam, że pierwotnie zamierzałem odwiedzić kopczyk Hochwildstelle (2747 m), ale na niego trzeba sporo czasu a tego ja nie miałem. Byłem odkazany na autobus i drałować wieczorem doliną do Schladmingu, która jest dłuższa niż Dolina Białej Wody w Taterach, nie było dla mnie kuszące. Mam jednak nadzieję, że w niedługim czasie tutaj wrócę i wtedy poodwiedzam czekające na mnie kopczyki. Obok schroniska stoi jeszcze dalsza chałupa. Widziałem jak w niej gaździna na piecu przygotowywała różne przysmaki.
       
Będzie trzeba raz porządnie otworzyć portmonetkę i skorzystać z oferty "Lager zu vermieten". Ciekawi mnie jakie spanie gaździna oferuje za tych 8 Euro. Kiedy czas mi się napełnił i naoglądałem się widokami, postanowiłem powrócić do miejsca wyjścia. Po drodze wypróbowałem znowu świat drabinek i mostów. Jest faktycznie ładnie zrobiony.

Zakończenie: Tym małym epizodem znów zahaczyłem trochę o Schladmingskie Niskie Taury. Byłem tutaj wiele razy. Już od dłuższego czasu szykuję się jednak na więcejdniowe przejście całych Niskich Taurów. Nie udaje mi się tego zrealizować, ponieważ w pobliżu stojący Dachstein nieustannie przyciąga. Jednak raz tego dokonam.