Szuru buru o poranku.

Czas wolny należy wykorzystać. Choćby się go miało tylko parę godzin. Czy to samotnie czy to tłumnie. W wyniku nawału pracy u innych wychodzi wersja jednoosobowa. Tzw powtórka z rozrywki : Ścieżka nad Reglami. Moje ostatnie przetoczenie się po Tatrach miało miejsce 27 listopada 2010 roku. Po tejże Ścieżce w totalnych mgłach i śniegach. Tym razem było coś widać. 23 kwietnia 2011 - wstaję o 4 rano. Sen miałem krótki. 5.12 wtacza się autobus z Ciechanowa. Ludzi mało. Niestety ... Skasowali kursy codzienne, tylko weekendy się ostały ...

Z lekkim opóźnieniem stawiam odnóża dolne na bruku zakopiańskim. Bus do Kuźnic i nogami własnymi pod kolejką w stonę Kalatówek. Było to o 7.55. Za mną szła jedna sztuka ludzka. Z przodu pustki. Ale kasa z biletami juz działa. Na rozstaju dróg skręcam w lewo. Wygodny chodnik leciuteńko idzie w górę i trawersuje zbocza Małej Krokwi. W pewnym momencie, przy ostrym zakręcie w lewo, ze szlaku odbiega wyraźna dróżka w prawo. Na bardzo ładny punkt widokowy na Polanę Kalatówki, Giewont, Kasprowy i okolice. Oto landszafty :

               

Wracam na ekumeniczny szlak i ruszam zakosami i skosami na kolejny punkt widokowy. Tylko, że tam powinni wyciąć drzewa. Widoki psują. Bo kto w końcu jest w tych górach ważniejszy: człek, bydlę czy roślina?
Oto widok z tego miejsca:     Szczyt nieznany.

Po pewnym czasie wkraczam w krainę żlebów, mostków, formacji skalnych, urwistych stoków i wód szumiących i spadających. Ogólnie pisząc jestem nad Doliną Białego a pod niejakimi Zamkami.

Wygląda to tak:                                        

Ten post był ostatnio modyfikowany: 26-04-2011 08:20 AM przez Łukasz.