Ciekawie spędzony czas w górach Pejot .Życzę udanych następnych wypraw .No i z każdego wypadu jakąs relacyjkę .Miło sie czytało

No wreszcie...
po całym dniu pracy mogłem przeczytać coś pozytywnego, co mnie nastraja, od razu lepiej
dzięki

Pejot-bardzo fajna wycieczka -prawdziwy klasyk tatrzański przez Krzyżne i Szpiglasową Przełęcz do Morskiego Oka.Życzę więcej takich wizyt w Tatrach.

I
Kolej na moją relację z weekendowej wędrówki którą rozpocząłem od spotkania z Majką jej bratem oraz Kasią w Krakowie
W tym towarzystwie szybko minął czas dojazdu do Łysej Polany oraz dalsze podejście „ceprostradą” nad Morskie Oko skąd po śniadaniu już tylko z Kasią wyruszyliśmy w stronę doliny za Mnichem (Majka i jej brat w tym czasie zdobywali PpCh)

II
Idąc dobrze znanym sobie szlakiem zostałem zupełnie zaskoczonym widokiem który ukazał się powyżej zdjęcia nr 3. Okazało się, że jedno z moich ulubionych miejsc odpoczynku z małymi płytkimi stawikami przy szlaku na Wrota Chałubińskiego wygląda zupełnie inaczej niż to jak je zapamiętałem.
Stawiki wyschły pozostawiając po sobie jedynie ciemniejszy odcień na skałach
Chyba zszokowany tak nieoczekiwaną zmianą nie zrobiłem żadnych zdjęć!! tego miejsca
Mam za to fotki z lat wcześniejszych: 2005 r.
[attachment=4317] fot. Klima,
[attachment=4318] fot. Klima
2006r.
[attachment=4319], [attachment=4320], [attachment=4321], [attachment=4322]

III
Z tego miejsca podeszliśmy stromą ścieżką na Mnichowe Plecy

Ten post był ostatnio modyfikowany: 24-07-2007 09:32 PM przez Lelko.

Dalej droga przez Małą i Wielką Cubryńską Galerię staje się trudniejsza technicznie i orientacyjnie, a podejście po kruchej skale na Hińczową przełęcz (2323) stanowi już prawdziwe wyzwanie, zwłaszcza gdy nad głową kłębią się deszczowe chmury grożąc rychłym nadejściem burzy!
(zdjęcia z podejścia żlebem)
    ,     ,     ,    

Wreszcie HIŃCZOWA PRZEŁĘCZ przed nami niesamowite widoki min. cel naszej wędrówki – Mięguszowiecki Szczyt
    ,    
Niestety na przełęczy musieliśmy zrezygnować z próby wejścia na wierzchołek.
Coraz groźniej wyglądające chmury i daleki pomruk burzy skutecznie zniechęcił do jakichkolwiek prób podejścia dalej…. chociaż tak bliska Cubryna (nasz cel zastępczy) nadal kusił do wejścia - szczególnie, że właśnie wyruszyła w tym kierunku spotkana na przełęczy grupa wspinaczy powiązanych linami.
Pomysł ten skutecznie wyperswadowała mi KasiaA
(jakiś czas później spotkaliśmy tą samą grupę wspinaczy na Mnichowych Plecach, weszli na Cubrynę, ale podczas tej drogi jeden z nich skręcił nogę i miał poważne problemy z powrotem na dół)
Zgadzając się z jej oceną sytuacji jako niebezpiecznej rozpoczęliśmy możliwie szybki odwrót tą samą drogą którą wchodziliśmy, okazało się bardzo emocjonujące
Stromy żleb z obsypujący się kamieniami, coraz bliżej uderzające pioruny, deszcz, który wreszcie nas dogonił i związku z tym mokra, ślizga skała znacznie podniósł poziom adrenaliny. Ostatecznie mieliśmy jednak dużo szczęścia
Otaczające nas burze przeszły bokiem a nam ukazała się tęcza
   

V

Po burzy już we mgle odnaleźliśmy kolibę w której mieliśmy przenocować. Z każdą chwilą gęstniejąca „mleczna ściana” przydała górą mistycyzmu. Niesamowita atmosfera z zadziwiającą siłą oddziałująca na wyobraźnię i wszystkie zmysły - oddzielała nas od innych ludzi, cywilizacji, problemów – byliśmy tutaj absolutnie sami ze swoimi myślami, każdy w swoim własnym wewnętrznym świecie.
   
Góry dnia ukazały nam jeszcze jedno swoje oblicze oraz niesamowitą zmienność, tuż przed zachodem słońca niespodziewanie mgła opadła…
   


Rankiem o świcie pobudka
   
I wyruszamy w kierunku Wrót Chałubińskiego.
    ,    

Puste góry witają nas „dzikimi” podmuchami wiatru, który porusza nawet małe kamyczki i zmusza mnie oraz Kasię do walki o ustanie w miejscu na szczycie przełęczy
W tych warunkach planowane przejście granią z Wrót Chałubińskiego na Szpiglasowy Wierch staje się zbyt ryzykowne zatem tę odcinek przeszliśmy szlakiem mijając po drodze pierwszych turystów
   
Silny wiatr ma jedną zaletę, rozprasza liczne chmury pojawiające się od rana dzięki czemu z Szpiglasowej przełęczy są takie widoki
    ,    
Podczas schodzenia do Doliny Pięciu Stawów czekała na nas jeszcze miła niespodzianka
Bardzo fotogeniczna kozica górska
    ,    
Po zejściu do niebieskiego szlaku przed nami było kolejne długie podejście – na Zawrat
Mocno zmęczeni ale znacznie poniżej czasu wskazywanego przez mapy weszliśmy na przełęcz, skąd strasznie zatłoczonym szlakiem dostaliśmy do Murowańca i ostatecznie do Kuźnic
   

Po takiej wędrówce czas na odpoczynek i regenerację sił przed kolejną tatrzańską wyprawą.
Co oznacza weekend nad Bałtykiem - na pewno spędzę go aktywnie
Pozdrowienia dla forumowiczek poznanych w Krakowie: Kasi i Majki oraz jej brata
Do zobaczenia ponownie na szlaku.

Fotki cieszą oczy i duszę,relacja znakomicie uzupełnia zdjęcia.Zamierzenie turystyczne śmiałe a i przygoda zapewne niezapomniana-gratuluje Wam Kasiu i Lelko pomysłu i tych chwil -tam w górach,rozsądku i rozwagi na trasach turystycznych również.Jestem przekonany ,że Mięguszowiecki czeka na Was,a i inne ciekawe tury-podobnie.
pozdrawiam

pozdrawiam zapaleńcy - i niech góry zawsze będą Wam przychylne

Również dołączam do gratulacji.Relacja ciekawa, uzupełniona umiejętnie wplecionymi zdjęciami pozwala myślom przemierzać te szlaki razem z Wami.Pogoda dostarczyła dodatkowych zmysłowych wrażeń Było wszystkiego po trochu..Pozdrawiam i życzę natępnych udanych wypraw

Fantastyczna relacja i cudne zdjęcia.Gratuluję Wam tak udanego przedsięwzięcia.

miło się czytało Lelko pozdrawiam

Czytam zawsze z dreszczykiem o zmaganiach w górach, a tu do dreszczyku jeszcze piękne zdjęcia, którymi mogę się rozkoszować! Trasa niesamowita!
Pejot - dałeś dokładny opis trasy, która mi się marzy już od jakiegoś czasu - teraz już wiem, że można to zrobić w ciągu 2 dni.