W ostatni dzień lipca odbyło się wyjście na Turbacz. Po co ? - nie wiem.
Były nas dwa osobniki - gosia3ek i ja czyli mieciur.
Były chmury, był deszcz, było błoto było bez sensu
Poldolota zostawiliśmy w Lubomierzu - Rzeki. I raźnie przed siebie w las. A las był straszny i mroczny. Najpierw było łatwo. Potem zaczęło się błoto i już nie było łatwo. Potem było gorzej - drogę przebiegły nam 2 wilki
Trudno idziemy dalej. Dochodzimy do Bulandowej Kapliczki - żyjemy.
Schody zaczęły się na Hali Długiej. Szlakiem baca przepędził stado owiec. I teraz to było mega błoto plus g****. Można było sobie śpiewać " pada sobie deszczyk pada sobie równo raz spadnie na kwiatek raz spadnie na g****".
Schronisko - jest stoi i ma się dobrze. Czas na obiad, znaczy się zupkę.
Teraz powrót. Przez Przełęcz Borek i Kudłoń. Pod schroniskiem się zastanawiam co ja tutaj robię ?? Mimo wszystko warto tu przyjść - bo od siedzenia w domu to rózne choroby są...
Idziemy, idziemy. Na Borku spotykamy rodzinkę w adidasach. Pytają o drogę. My idziemy dalej. Znowu pod górę. Docieramy na Kudłoń - ciągle mgła. Teraz zaczyna padać - mocniej. Nam już wszystko jedno. Teraz w dół do Doliny Kamienicy. Schodzimy i to nieznanym nam jeszcze szlakiem. Jest przyjemnie - deszczyk pada raz mocniej raz słabiej. W porywach widoczność sięga 100 m. Jest dobrze ! Dochodzimy do Doliny. Dalej w błoto. I powrót do auta. I oto cała wyprawa.
Zajęło nam to 7 h. Ale i tak warto było. Przyjemna trasa i dobrze spędzony czas
A, że jesteśmy mokrzy ? co tam nie pierwszy nie ostatni raz.
Relację fotkami uzupełni gosia3ek - całe 14 ich jest o ile dobrze pamiętam

[attachment=39637] dla zainteresowanych - tak wyglądają nasze ryjki

[attachment=39636]parkując go niezwykle przepisowo

przypominam, że ktoś je pomylił z jeleniami

[attachment=39641] poza nami nie ma tu nic śladu żywego człowieka tylko trawy i woda... [attachment=39651]

[attachment=39644] a mi się udało to uwiecznić, proszę Państwa oto zdjęcie jedyne w swoim rodzaju - PREMIERA: myślący Mieciur ... bo zazwyczaj na zdjęciach wychodzi tak: [attachment=39647]

[attachment=39649] ale za to jakie ładne tabliczki szlakowskazowe są (w całych Gorcach zostały takie szlakowskazy umieszczone, bardzo ładne, dużo ładniejsze niż zwykłe białe PTTK-owskie... tylko na tych sygnowanych przez GPN czasy są masakrycznie wyśrubowane )
[attachment=39650] i kudłoniowe ostrzeżenie w środku lasu


Chciałam tylko dodać, że tak pięknego błota nie widziałam dawno a taplanie się 2,5 godziny na ścieżce przyrodniczej dojściowej do Bulandowej Kapliczki będę miło wspominać jeszcze długo


Po co??? po to żeby być w górach

Można tylko pogratulować. To się nazywa prawdziwa wyprawa w kopczyki bez względu na to, czy mnie tam chcą albo nie i tak idę.
Mieciur myślący i inny jest

Ten post był ostatnio modyfikowany: 04-08-2011 07:10 PM przez Stasiu.

Podoba mi się Wasza postawa, że umiecie brać co macie pod stopami i w zasięgu wzroku Nie ważne, że enty raz przemierzacie szlak, za każdym razem przeżywacie to od nowa. Radość daje Wam każdy szczegół przebytej drogi.


ps. Wiesz Gosia szkoda, że nie mogliście być z nami dwa tygodnie temu. Mieciur zrobił ze mnie pilota , a ja cholernie gubie się w mapach Następnym razem, jak nie będziesz mogła nam towarzyszyć, nagraj nam może taśmę jak profesjonalny pilot Krzysiek nie mógł się Ciebie nachwalić. Trochę Go rozpuściłaś w tym temacie

taaaa, jasne, najlepsza jest improwizacja jak mówię pewnym głosem "w prawo" a myślę sobie "albo nie..."

Pod schroniskiem się zastanawiam co ja tutaj robię ??

Krzysiu, dla Ciebie Budka Suflera śpiewa:

"Co ja tutaj robię, wiedzieć bym bardzo chciał
Czego tutaj szukam, kto zrobił mi ten żart?
Co ja tutaj robię, skąd pomysł, by tu żyć,
Czego tutaj szukam, skoro tu nie ma nic?"

taaaa, jasne, najlepsza jest improwizacja jak mówię pewnym głosem "w prawo" a myślę sobie "albo nie..."

Taaak, mnie z tego względu przypomniała się jedna anegdoda: Idą dwaj bracia lasem w odwiedziny mamusi. Jeden jest ślepy, drugi widzi tylko na jedno oko. Ten jednooki prowadzi ślepego. Jak tak idą, gałązka nieszczęśliwie wybija jednookiemu pozostałe oko. Ten mówi: "No i doszliśmy". Ten ślepy mówi: "Dzień dobry mamusiu".
I takim podobnym sposobem Mieciur z Gosią orientują się na kopczykach.